NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Byłem dziś na koszu.
Z Gi-seokiem?
Tak.
Nadal z nim jesteś?
Tak.
To kończę.
Czemu?
Ji-ho...
Nie rozłączaj się.
Co w ciebie wstąpiło?
To nic pilnego.
Pogadamy później.
Gi-seok, możesz mnie gdzieś podwieźć?
Nie jedziesz z nami?
Co się stało?
Co? Pokłóciliście się?
Boże.
Chyba powinienem cię przeprosić za to,
że kazałem ci odebrać.
Co z nim?
Ji-ho mówił, dokąd idzie?
Daj mu spokój.
- Dokąd poszedł? - Do dziewczyny.
- Co? - Serio?
Mówiłeś, że kogoś ma.
Nie do końca. Mówił, że chce to zakończyć.
Wręcz przeciwnie. Aż go nosi.
Serio?
Chcę wiedzieć, kto to jest.
Będziesz na mnie krzyczał?
Chodźmy w spokojniejsze miejsce.
Śmiało.
Mam zacząć?
„Przepraszam.
Byłam zaskoczona.
Jak mogliśmy rozmawiać, gdy Gi-seok siedział obok?”
Zrobiłaś to, żeby mnie chronić?
Czemu nie podałeś mu telefonu?
Gdybyś był odważny,
powiedziałbyś mu, że to ja.
Nie mogę.
Jestem frajerem, który boi się ryzyka.
Prosiłem o twoją pomoc.
Miałaś pomóc mi się z tym pogodzić.
Czemu mam to robić?
Co mnie obchodzi, że zaczynasz coś do mnie czuć?
Ledwo panuję nad własnymi uczuciami.
Co mnie obchodzi twoje złamane serce?
Ja jestem ważniejsza.
Moje potrzeby są najważniejsze.
Mam gdzieś, czy ty przez to oszalejesz.
Idziesz już?
Moja dziewczyna jest wściekła. Na razie.
- Cześć. - Serio?
- Bywa. - No to leć.
Ona trzyma go na krótkiej smyczy.
I tak mu zazdroszczę.
Też chciałbym być na smyczy.
To znajdź sobie dziewczynę.
Masz prawo dawać mi takie rady?
To znaczy?
Ostatnio ciągle kłócisz się z dziewczyną.
Wyjdź ze mną na chwilę.
- Co się stało? - Chcę pogadać.
- Czemu? - Co jest?
- Co się stało? - Co się dzieje?
Zamierzałem o tym zapomnieć,
bo jestem starszy i jest w to zamieszana moja dziewczyna,
ale jak twoi kumple mogą być tacy głupi?
Nie wiedzą, co wypada, a co nie?
Jak mogli iść do mojej dziewczyny?
- Jej siostra... - Ji-ho jest najgorszy.
Spotyka się z kimś.
Mimo że został tam zaciągnięty,
nie powinien pić całą noc u niej w domu.
To bezmyślne.
Zwykle taki nie jest.
- Nie? - Nie.
To mamy problem.
Pamiętasz, jak...
Jak się zachowywał, gdy poszliśmy się napić?
Uważasz, że to coś znaczy.
- Upił się wtedy i... - Czy...
podoba mu się moja dziewczyna?
Co?
Niezły żart.
Jak możesz w ogóle tak mówić?
- Tak myślisz? - Tak.
Nie wiesz, z kim on się spotyka,
więc skąd ta pewność?
To samo tyczy się ciebie.
Dziewczyna mówiła ci, że podoba się Ji-ho?
Wiesz co? Wkurzasz mnie.
Fakt, moi kumple to idioci,
ale robisz z nich obleśnych podrywaczy.
Nie chcę tego słuchać.
Zapomnijmy o tym.
Boże.
Cholera.
- Piłeś? - Musiałem.
Obrywa mi się przez twoją głupotę.
Chodzi o wizytę w domu Jae-in?
Już to wyjaśniałem.
Mniejsza z tym.
Więcej nie zbliżaj się do dziewczyny Gi-seoka ani do jej siostry.
Czemu? Coś się stało?
Rób, co mówię!
Przekaż to Ji-ho.
Poza tym nie powinieneś się uczyć?
Nie dziwota, że oblewasz.
YEONG-JAE
Coś się stało?
Hyeon-su jest wściekły.
Czyli mam się ukrywać?
Wiem, w jakiej sytuacji jesteś.
Rozumiem to, ale i tak czasem się złoszczę.
Na przykład dzisiaj.
Mimo że byłem na ciebie zły,
wiedziałem, że nie powinienem.
Bardzo cię lubię.
Nie mam prawa o ciebie walczyć,
ale boję się odpuścić.
Czuję się,
jakbym był przeklęty,
bo moja miłość do ciebie rośnie z dnia na dzień.
Gdy powiedziałaś Gi-seokowi, że to koniec,
ja powiedziałem, że tego nie chciałem,
ale tak naprawdę...
pomyślałem, że jestem nie dość dobry.
Martwiłem się, że niedługo się o tym przekonasz.
Frajer ze mnie, co?
Mówiłam, że nasze zerwanie...
nie ma z tobą nic wspólnego,
ale nikt w to nie uwierzy.
Wszyscy będą wytykać cię palcami.
Mam to gdzieś.
Ja nie jestem pewna.
Nie wiem, czego chcę,
jeśli chodzi o partnera.
Wiem tylko tyle,
że teraz nie jestem szczęśliwa.
Zdaję sobie sprawę, że w każdym związku namiętność wygasa...
i kiedyś w końcu skrzywdzisz drugą osobę.
Możesz uznać, że jestem niedojrzała, ale ja wciąż marzę o czymś takim.
O związku pełnym namiętności...
i o miłości,
przez którą bym nie cierpiała.
Szczerze mówiąc, nawet nie myślałam o tym,
żeby się z tobą wiązać.
- To znaczy... - Nie jestem zły.
Doskonale to rozumiem.
Czujesz, że utknęłaś.
Wspólne pokonywanie przeszkód?
To mit.
Gdy nabierzesz obiektywizmu,
pogodzę się z tym bez żalu.
Kłamca.
Jeśli powiem, że to koniec
i mamy znów być dla siebie nieznajomymi,
zaakceptujesz to?
W tym momencie tak.
Jeśli za jakiś czas...
nadal będziesz to czuła...
wróć.
Nawet jeśli...
będę już stara i pomarszczona?
Tak.
Słucham.
Nie odwracaj się.
Jeśli to zrobisz,
nie pozwolę ci odejść.
Jeśli wrócę do ciebie
po latach,
naprawdę mnie wtedy zechcesz?
Pewnie się nie odczepisz, póki nie zechcę.
Do tej pory nie zakochuj się w nikim innym.
Jestem okropna.
Egoistyczna.
Możesz mnie nienawidzić.
Zniosę to.
Ale nie zakochuj się w nikim innym.
Jesteś niemożliwa.
Jestem okropna.
Kiedy...
będę gotowa z tobą być,
będę cię chronić...
przed krytyką i ocenianiem.
To chciałam
dziś ci powiedzieć.
Więcej cię nie skrzywdzę.
Obiecaj, że zaczekasz.
Dam ci tyle czasu, ile potrzebujesz,
tylko bądź ze mną.
Zaczekam, ile będzie trzeba.
FARMACEUTA
Dobre.
Nie wierzę.
Dziękuję, smacznego.
Nie ma to jak życie na bezrobociu.
Wstajesz w południe i żerujesz na innych.
Nie czujesz się głupio, gdy twoja siostra wychodzi do pracy?
Zmywam jej naczynia i robię pranie.
Powinnaś, bo jesteś dla niej ciężarem.
Tak tylko mówiłam.
Co nowego u Jeong-in?
Mówiłam, żebyś miała na nią oko.
Miałam.
Jak jej się powodzi z Gi-seokiem?
Kilka dni temu przyszedł na wino.
Naprawdę?
Jak myślisz, co planują?
- No wiesz... - Powiedz prawdę.
Wyglądała na smutną.
ARCHIWUM ZAKAZ WSTĘPU
NAGLE TY
Napawasz się?
Ambitny projekt podszyty ukrytymi motywami.
- Zazdrosna? - Akurat.
Nie lubię kłopotliwych związków.
Mówił, że zaczeka.
Nie słyszy się tego każdego dnia.
- Zazdrosna? - Tym razem tak.
Będzie czekał bez żadnych warunków?
Tak.
Wyduś to z siebie, zanim dostanę zgagi.
Co, jeśli...
zamierzałabyś zrobić coś, przez co wszyscy by się od ciebie odwrócili?
Co byś wtedy zrobiła?
Robiła swoje
czy się poddała?
To zależy od tego, o co konkretnie chodzi.
Ale jeśli nikt by tego nie pochwalił,
to nie może być nic dobrego.
Jakaś nierozważna decyzja.
Chodzi o farmaceutę?
Nie.
Czemu nie?
Jest jakiś problem?
Pewnie, że nie.
Czy on...
ma dziewczynę?
To w czym problem?
To ja mam problem.
Co zrobisz ze swoim chłopakiem?
Umówiliśmy się na dzisiaj.
Zerwiesz z nim?
Tak.
Musisz się okropnie czuć.
I tak chciałam to zrobić.
Czemu związki zawsze kończą się w beznadziejny sposób?
Usiądź z nami.
- Ji-ho. - Dopiero przyszedłeś.
Najpierw coś zjedz.
- Jedzmy. - Jesteście aż tacy głupi?
Ji-ho, wiesz, co zamierzam powiedzieć.
Twoje podejrzenia są słuszne.
Dlaczego?
„Dlaczego”?
Hej.
Jest tyle kobiet, czemu akurat dziewczyna Gi-seoka?
Nie mam szans?
Zamknij się. Cały czas się z nią spotykałeś?
Poznaliśmy się...
zanim Gi-seok nas sobie przedstawił.
Chciałem się z nią umówić.
Powiedziała, że kogoś ma, więc się przyjaźnimy.
Przyjaźń między kobietą a mężczyzną nie istnieje.
Nie jest niemożliwa.
Czyli nadal jesteście tylko przyjaciółmi?
Nie, czuję do niej coś więcej niż przyjaźń.
To znaczy?
No dobra, to twoje uczucia. A co z nią?
To samo.
Nieodwzajemniona miłość byłaby lepsza?
Raczej nie.
Fakt,
ale ona...
jest dziwna.
Co zrobi ze swoim chłopakiem?
Przecież jest zajęta.
A ja mam dziecko.
Co zamierzasz?
Odbijesz ją Gi-seokowi?
No co? Tak pytam.
Ji-ho mówił, że Jeong-in też coś do niego czuje.
No to musi zerwać z Gi-seokiem.
Wszystko mi jedno.
Co ty gadasz?
Od początku wiedziałem, że ma chłopaka.
Od razu powinienem był odpuścić.
Wiecie, że moja sytuacja może nie odpowiadać kobietom.
Proszenie, by wybrała mnie, to egoizm.
Mimo to powinna się zdecydować.
O to mi chodzi.
Już dość namieszałem jej w życiu.
Nie chcę pogarszać sprawy.
Gdzie jesteś?
Przepraszam, dyrektor jeszcze chyba trochę zostanie.
To miała być tylko kolacja.
Taki był plan,
ale przyszli ludzie z innego działu, więc się rozkręciła.
Spotkajmy się jutro, dobra?
Postawię ci dobrą kolację.
Masz pracę,
nie mogę być dla ciebie najważniejsza.
Ale gdy coś się dzieje,
zawsze odwołujesz plany ze mną. Jak mam to rozumieć?
Że nie jestem ważna?
To nie tak. Po prostu zawsze to rozumiałaś.
Czyli to moja wina?
Nie przeinaczaj moich słów.
Ale zrozumiałem.
To się nie powtórzy. Między nami wszystko dobrze?
To ta „miłość”, o której mówiłeś?
Dobra, zaraz przyjadę.
Mam dość gadania o tym w kółko.
Do wszystkiego trzeba cię namawiać, a ty robisz z tego wielkie halo.
Czemu zawsze muszę cię błagać?
Idź do domu, zaraz przyjadę.
To niczego nie zmieni.
- Chcę ci powiedzieć... - Wyjaśniłem to.
Nie możemy się rozstać.
Ta niepewność to jedyne, co trzymało nas razem.
Musimy pogadać w cztery oczy.
Spotkajmy się i to zakończmy.
Mówiłem, żebyśmy spróbowali od nowa.
Że będę się starał.
Powinnaś dać mi trochę czasu.
Jeśli będziesz mówić o rozstaniu,
- co ja mogę... - Kłócisz się?
Z kim rozmawiasz?
Wracaj do środka.
Cześć.
Gdzie jesteś? W domu?
Nie, w pracy.
Jutro spotkanie książkowe, chcę wszystko dopracować.
Co się dzieje? Zerwałaś z Gi-seokiem?
Nie miałam kiedy, został na imprezie firmowej.
Beznadzieja.
On cię specjalnie unika?
Nie wiem.
Zaraz kończę. Gdzie teraz idziesz?
- Odwiedzała cię? - To nie tak.
- Chodźmy. - Co?
- Pora na nas. - Muszę pogadać z Ji-ho.
Nie musisz, zamknij się. Pa.
Twojej koleżanki jeszcze nie ma.
Niedługo przyjdzie.
Znasz kod do drzwi?
- Jadłeś już kolację? - Tak.
- W porządku. - Chodźmy coś zjeść.
Mówiłeś, że już jadłeś.
Popatrzę, jak ty jesz.
Ale mi nie postawisz?
Nie mam portfela.
I tak byś mi nie postawił.
Bardzo proszę.
Smacznego.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Może pani dodać przyprawy. - Dziękuję.
- Smacznego.
Wygląda pysznie.
Zjesz dwie porcje?
Ty nie dostaniesz.
Mówiłem, że popatrzę.
Czuję się jak małpa w zoo.
A twoi koledzy...
Wspomniałem im o nas.
Co powiedzieli?
Zdziwili się.
Zamierzałeś już zawsze być sam?
Nie powiedziałbym tak,
ale o tym nie myślałem, nie szukałem związku.
O czym myślisz?
Ja? O niczym.
Kiedyś opowiem ci o mojej przeszłości.
Nawet mi nic nie zaproponowałaś.
Znaj moją łaskę. Jedną porcyjkę.
Nie przynoś więcej jedzenia.
Rzadko jemy w domu, tylko się marnuje.
Macie problemy z Si-hoonem, prawda?
Czy mam zapytać jego?
Rozwiedziemy się.
Nie mieszkamy już razem.
Ale nie chce podpisać dokumentów, więc...
Skąd ten rozwód?
Nieważne.
Podziwiam cię, że tak długo wytrzymałaś.
Przepraszam.
Cóż...
A co z twoją pracą?
Będziesz musiała odejść, jeśli się wyda?
Nie. Ale złożyłam wypowiedzenie.
Jeszcze go nie przyjęli.
Przecież dobrze ci idzie. Czemu chcesz odejść?
Chcę wrócić do szkoły.
W tym czasie Jae-in mogłaby tu zamieszkać.
Jae-in? Czemu?
Mamo, zostań.
- Si-hoon, moja... - Czyli jesteś w domu.
Czemu nie odbierałaś?
- Mogłaś uprzedzić... - Mamo.
- Idź do pokoju. - Dobrze, ja...
Słyszałam, że mieszkacie osobno.
Tak zostanie, ale o co tu chodzi?
Muszę o czymś porozmawiać z Seo-in.
To powinieneś się lepiej zachowywać.
Wydzwaniasz i dobijasz się, jakbyś chciał ją ukarać.
Jesteś aż tak niewychowany?
Rozczarowałeś mnie.
Jesteś pewien, że chcesz naprawić wasz związek?
Bo jeśli się nie zmienisz, lepiej, żebyście nie byli razem.
Dopilnuję, żeby doszło do rozwodu.
Winda jedzie w dół.
Piwnica, drugi poziom.
Drzwi się zamykają.
Przetrwamy to.
Kocham cię.
Dziękuję.
Zdałem sobie sprawę,
że dziękujesz mi nawet za najmniejsze rzeczy.
To do ciebie niepodobne.
Bądź taki jak zwykle.
Denerwuję się.
Przyznaję, że poczułem się zbyt pewnie.
Wspominałem o tym,
ale nie spodziewałem się, że się rozstaniemy.
A mimo to o tym mówiłeś?
Wiesz, jaki jestem. Nie mam cierpliwości.
Nie ma co roztrząsać przeszłości.
- Więc... - Nie zgodzę się.
- Gi-seok. - Spróbujmy to naprawić.
Jeśli się nie uda, zaakceptuję to.
Ojciec chce się z tobą spotkać.
Nie prosiłem go.
Możesz go spytać.
Kazał mi cię przyprowadzić.
Pogadam z nim, jeśli to niezręczne.
Nie trzeba.
Spotkam się z nim.
Gi-seok.
Nie musisz iść ze mną do twojego ojca.
Wolę spotkać się z nim sama.
Chcę z nim pomówić tylko o sobie. Dlatego o to proszę.
Pójdę na spotkanie sama.
Dobrze, spotkajcie się beze mnie.
Wspomaga pracę jelit, proszę brać to przed jedzeniem.
- Brałem już ten lek. - Rozumiem.
- Miłego dnia. - Dziękuję, nawzajem.
- Miłego dnia. - Miłego dnia.
- Dużo ludzi? - Nie.
Ta nowa knajpa na rogu jest świetna.
- Sprawdzę. - Ostrożnie.
Od jutra powinniście chodzić na lunch razem.
Nie, ludzie zaczną gadać.
To zaszkodzi Ye-seul.
Dlaczego?
Ludzie z okolicznych sklepów dużo plotkują.
A ty nam nawet nie powiedziałeś,
że masz dziewczynę.
Dajcie spokój.
Masz kogoś?
Nie.
- Dzień dobry. - Eun-u!
Przyszedł Eun-u.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Eun-u, miło cię widzieć!
Dzień dobry.
Ale wyrosłeś.
Eun-u!
Jedz, mamo. Sam wróci, jeśli będzie chciał zjeść więcej.
Brzmisz, jakbyś wychował dziesiątkę dzieci.
Ty byłaś gorsza.
W dzieciństwie czułem się jak podrzutek.
Dla ciebie byłam surowa,
ale dla Eun-u nie mogę.
Przyszliśmy tu, bo powiedział, że chce cię zobaczyć.
Wiem, że nie jest wam łatwo.
Nie mów tak.
Gdybyśmy nie mieli Eun-u,
zanudzilibyśmy się i otępieli.
Niedługo będę gotowy. Wytrzymajcie jeszcze chwilę.
Przestań to powtarzać.
Ta nauczycielka z biblioteki...
to kobieta.
To moja znajoma.
Rozumiem.
Cóż...
Chciałabym cię z kimś umówić.
Jeśli jesteś zainteresowany.
Jeśli nie, nie ma sprawy.
Jest ktoś, kto mi się podoba.
Ale nie mówię, że coś z tego będzie.
Boże.
Co się stało?
Cieszę się.
Dziękuję.
Proszę.
Eun-u będzie zdezorientowany.
Sprawiał wrażenie, jakby chciał zostać sam na zawsze.
Jak mam nie płakać?
Jak powie, że się żeni, zapłaczesz się na śmierć.
Myślisz, że jest na to szansa?
O nic nie pytałam, bo nie chcę zapeszać.
Myślisz, że ona też ma dziecko?
Będzie im trudno, jeśli jej dziecko jest starsze.
Co za różnica?
Najważniejsze, żeby chcieli być razem.
Babciu, chcę lody.
Dobrze, chodź, dziadek ci kupi.
Już lecimy.
Uważaj.
Pójdę już.
Dobrze, dziękuję.
Słucham.
Dzień dobry, mówi Lee Jeong-in.
Lee Jeong-in?
Córka Tae-haka, tak?
Tak.
Dzień dobry.
Słyszałam, że chce się pan ze mną spotkać.
Tak.
Czemu Gi-seok nas nie umówił?
Chcę się spotkać z panem sama.
Jeśli pan się zgodzi, spotkajmy się bez Gi-seoka.
Nie ma problemu.
Proszę powiedzieć, gdzie i kiedy panu pasuje. Dostosuję się.
Dam ci znać...
za kilka dni.
Dobrze, będę czekać.
Świetnie.
KURS PRZYGOTOWAWCZY DO EGZAMINU URZĘDNICZEGO
Cześć.
- Gdzie twoja torba? - Została w sali.
Co tu robisz tak późno?
Wracam ze spotkania ze znajomymi. Chodźmy gdzieś.
Nie, muszę się pouczyć.
Serio?
Dobra, to innym razem.
Następnym razem też będę się uczył.
Ostatnio rzadko się uczę, zaczynam się stresować.
Przeszkadzam ci, co?
Czemu tak mówisz?
Bo tak to wygląda.
Jak chcesz.
Przestanę przychodzić.
Ale zabiję cię, jeśli oblejesz egzamin.
Nałóż na twarz krem.
Yeong-jae dał mi kosza.
Jeśli nie zda egzaminu,
powyrywam mu wszystkie włosy.
Nie chce się spotykać?
Nie. Powiedział, że musi się uczyć.
Powinnaś rzucić farmaceutę.
Nie mogę być jedyną porzuconą.
Jeong-in.
Mama się o ciebie martwi.
Powiem jej, że mam się dobrze.
To nic takiego. Pewnie chce się skupić na nauce.
Zastanawiam się, czy to przeze mnie.
Yeong-jae zwykle nie obwinia innych i nie wymyśla wymówek.
Nie przejmuj się tym.
Mam nadzieję, że Jae-in nie przyjęła tego źle.
Jae-in wie o tobie.
Wybacz, dowiedziała się przypadkiem.
Mnie to nie przeszkadza,
ale pewnie była w szoku.
Przez chwilę.
Ma otwarty umysł, więc to zrozumiała.
Pewnie mnie nienawidzi.
Nie, ona taka nie jest.
Powiedziałem mamie,
że podoba mi się jakaś kobieta.
I co powiedziała?
Co jest?
Nie możesz mi powiedzieć?
Zaczęła płakać.
Pewnie była w szoku.
Ji-ho.
Musiało być ci trudno.
Mówiłam ci, że gdy będziemy razem, nie będę cię krzywdzić.
Nie będziesz musiał ciężko wzdychać.
Nie chcę, byś miała jakieś trudności.
Jak ich nie wywołasz, będzie dobrze.
Będę dla ciebie dobry.
Ja też.
Oboje musimy być dla siebie dobrzy.
To się wydaje nierealne.
Co?
Ty i ja...
A raczej teraz już „my”.
Proszę.
Zjemy lunch,
więc wybierz jakieś ciche miejsce.
Tylko takie, gdzie łatwo dojechać.
Dobrze.
To sugestie Rady Rodziców.
Muszę przyznać, że masz odważną córkę.
Zadzwoniła z prośbą o spotkanie.
- Jeong-in do pana dzwoniła? - Nie wiedziałeś?
Nie. Przepraszam.
Za co?
Skoro chce się z panem spotkać,
dlaczego nic mi nie mówiła?
Chce spotkać się ze mną sama.
Mówi pan,
że poprosiła o spotkanie sam na sam?
Tak.
Chętnie ją poznam.
- Zamówimy coś za chwilę. - Dobrze.
Miło mi pana poznać. Jestem Lee Jeong-in.
Miło mi.
Siadajmy.
- Proszę. - Dziękuję.
Może najpierw zjemy?
Jak pan woli.
Nie przyszliśmy tu jeść, więc może najpierw porozmawiajmy.
Na pewno jest jakiś powód, dla którego spotykamy się sami.
Uznałam, że tak będzie lepiej, bo chciałabym podzielić się z panem
moimi przemyśleniami.
Słyszałem, że znasz się z Gi-seokiem od dawna.
Jesteśmy razem od czterech lat.
Wiem, że pan mnie nie aprobuje.
To wpłynęło na moją samoocenę...
i bardzo mnie smuciło.
Ale nie zaczęliśmy się umawiać z myślą, że weźmiemy ślub,
więc tego nie okazywałam.
Zabiorę wszystko, gdy skończę.
Chcesz poczytać książki i porobić coś jeszcze?
Iść do nauczycielki.
Mówiłem, że dziś jej tu nie ma.
To po co tu przyszliśmy?
Czytać książki.
Chcę wody.
Zaczekaj chwilę.
Dzień dobry.
Jeong-in dziś nie ma.
Nie przyszedłem do niej.
Przyprowadził pan siostrzeńca?
Trzeba było przyjść, gdy Jeong-in jest w pracy.
- Smacznego. - Nawzajem.
Słyszałem o tobie różne historie,
ale wydajesz się bardziej szczera i bezpośrednia.
Przepraszam, jeśli byłam nieuprzejma.
Skąd.
Dobrze mieć swoje zdanie.
Mam wrażenie, że nawet własny ojciec się ciebie boi.
To komplement.
Dziękuję, że ma pan dobrą opinię o moim ojcu.
Do czego nawiązujesz?
Słyszałam, że dostał od pana atrakcyjną ofertę.
Od lat stoi pan na czele fundacji,
więc fakt, że postanowił pan zatrudnić mojego ojca,
świadczy o tym, że mu pan ufa.
Podjął pan tę decyzję bez względu na to,
co łączy mnie z Gi-seokiem.
Jestem bardzo wdzięczna.
I nauczył mnie pan, jak ważne jest oddzielanie pracy od życia prywatnego.
Jeong-in dzwoniła?
Idź z tym gdzie indziej.
Pytasz mnie co pięć minut. Co cię tak nosi?
Jesteś jej matką. Nie martwisz się?
Czym miałabym się martwić?
Przecież nie zrobiła nic złego.
Ma temperament. Boję się, że będzie dla niego nieuprzejma.
Powie swoje.
Ale nie będzie chamska.
Jeśli już, to ty coś zepsujesz.
Zawołaj mnie, jak zadzwoni.
NAGLE TY
Gi-seok chce się z tobą ożenić.
Rozmawialiście o tym?
Tak, rozmawialiśmy.
Mam wrażenie, że się nie zgadzacie.
Przepraszam.
Za co?
Ja...
nie chcę brać ślubu.
Musimy go powstrzymać. Nie ma szans z Gi-seokiem.
Kto ma go powstrzymać?
Widziałeś, żeby się poddał, jak się na coś zaweźmie?
Eun-u to nie ja.
Zniosę wszystko, ale Eun-u nie może cierpieć.
Nie wybaczę nikomu, kto skrzywdzi mojego syna.
Przepraszam.
Ktoś mu odbija dziewczynę. Nie myśli trzeźwo.
Nie jest racjonalny.
Gi-seok tam jest? Pewnie przyszedł do Ji-ho.
Chcę być szczery i powiedzieć całą prawdę.
Mogę?
Musisz tak żartować? Myślisz, że jestem głupia?
Mówię prawdę. Czemu jesteś zła?
Postanowiłem, że nie będę się zastanawiał,
czy zasługuję na to, żeby z tobą być.
Po prostu będę cię kochał.
Zdałem sobie sprawę, że kocham Lee Jeong-in.
Napisy: Małgorzata Fularczyk